renkler miydi aslında hayatımızı karartan

korkutmak

her an deprem olabilir


dikkat edin

cam

galiba biraz fazla nefretle doluyum şu an

daha ne olabilir ki bir gün içinde diye bekliyorum sessizce

sinirliyim, kırgınım, huzursuzum ve hissizim

evet en korkuncu da bu

çünkü biliyorum 

hissizlik çok şey yaptırır insana

zarar verir

aslında şiddete karşı olan 

ve en ufak bile olsa şiddet uygulayanları anlamayan ben

size detaylarıyla anlatabilirim şimdi insan nasıl yapar

nasıl hissizleşip nasıl kafasından bir çok sahne geçirir diye

bir nedeni yok bu halimin

yani yalnızca tek bir nedeni yok

çok fazla 

aslında

her şey çok fazla bu zamana

herkes çıkarlarının üstüne yatıp 

en iyisi benim fikrim

en acısı benim halim diye bağırmakta

kanınızı bile dondururum da şimdi

batmayacağım sizin yaptıklarınızla

şimdi sadece

dışarıdan bakıyorum kendime

sizden farkımı görebilmek için

göremiyorum

o yüzden gelmeyeceğim bi süre kendime

yeniden hissedene kadar

can sıkıntısı

off hiç birinizin adam gibi bir geleceği bile yok

evlenin çocuk yapın bari

yazmalı.

gerçek rüya

çünkü ben geceden korkarım
o yüzden sabah olunca yatarım
kedi bile sıçrar kabuslarımdan
çünkü ben gerçekten korkarım
sizden bile daha çok

gülden

artık yeter.

of

Başım ağrıyor
sinirlerim bozuk hala

bugün

nasıl yazmak geliyor içimden
yazsam okur musunuz ki? bence zaten okumayın çünkü ben hep yazarken saçmalarım....

ölüm korkusu

hepimiz ölümden korkar mıyız?

aklımdaki soru bu şimdi.

ölümü düşünmek; durmak gibi bir şey çünkü. durup geriye, ileriye bakmak. 

objektif olmak hayatımıza karşı. yargılamak. 

neden diye sormak nereye diye sormak nasıl diye sormak. 

soru sormak kısaca. 

cümleler kurmak değil. cümlesiz kalmak. 

geçmiş olur ya ölen. geçmişe karışır. 
hakkında konuşulanlar geçmiş zaman olur ya. 

‘artık yok’ dışında hiç bir cümleye alınmaz adı şimdiki zamanda.

susmak gibi. 

artık yapabileceklerin yoktur mesela.

yapamadıkların ve yaptıkların kalır.
kokmaz bile ölüler.
hepimiz korkarız ölümden.

yaşamdan korkmak gibi. 

hayallerimizin bittiği yerdir ölüm. 

yarın yapacaklarımızın imkansızlaştığı. 

kendimizi kandırmaya son vereceğimiz. 

hayatın anlamsızlaşırken anlamlar kazandığı. 

acı da yoktur ama ölümde. yaşayanların acısından başka. gözyaşından başka.
neden korkarız sahi ölmekten.

dünya istediğimiz gibi bir yer değil diye mi? 

her gün milyonlarca imaja maruz kaldığımız ve başkası olmak istediğimiz ve olamadığımız için mi? 

ya da harika hayatlarımızı bırakmak istemediğimizden mi? 

bizsiz olacakları kestirememekten mi? 

neden korkarız yok olmaktan şimdiki zamanda. 

hep şimdiyi yaşadığımız için mi?
insan garip bir varlık derler ya. sanki başka bir şeyden bahseder gibi. 

garip miyiz gerçekten, doğal olanı kabul edemediğimizden.
ölümü düşününce duruyoruz işte. 

bir şekilde anlam kazanıyor hayat. 

tanrıdan korkmakla onu sevmek arası bir şey ölümü düşünmek. 

hiç yokmuş gibi ama hep orada inanırsan. 

tanrı gibi bir şey ölüm. 

tek farkı geçmiş zaman.

gülden

kaç kişisiniz?

ne kadar çok insana bağımlıyız şu dünyada...
tek başına olmak çok zor olsa gerek
gerçi başkalarına izin vermekte zor
tamamen içeri girmeleri için
demek istediğim
aslında kimseyi tanımadığım bir yerlere gitmek istiyor olabilirim
bu kadar

defterlerime dönmeyi istedim birden kamuya açmak istemediğim huzursuzluklarım var galiba

yarım yamalaklık üstüne

yahu gelde çık işin içinden
olumsuzluklara mide bulantısı ve baş ağrısıyla cevap verince
majezik desteğiyle uyumayı öğrendim
hiç bir şey kalmadı geriye
sus pus
ders bile çalıştım
ağlamadım
evet uzun zamandır ağlamadım

step by step i am really growing up

aslında hiçbiri değil de kendi kendine fark etmen kötüdür ya hep kötülükleri
küpçük melik kızla ders çalışmakta
inandığımız şeyler var hala
evet ister inanın ister inanmayın
biz hayallerimize inanırız bazı arkadaşlarla
ama neden sizin hayallerinizi bizim sanıyoruz biliyor musunuz?
ben biliyorum
söylemem sır bozulur
bence melike biliyor bu sırrı şu anda
biraz zaman önce biliyor muydu
belki evet belki hayır
bi düşünün neden sizin hayallerinizi benimseriz diye
ahh çok kolay bulmak baksanız biraz kendinize
küçük bir ipucu size
biz kırılganız
kırıldık daha önce
çok beklemişizdir belki de
gelir o gün belki diye
güçlüyüzdür de ama
belki de sırf bu sebeple
demek istediğim
sırf hayallerinizi önemsiyoruz(!) diye
fark etmiyoruz sanmayın
yaptıklarınızı o ya da bu nedenle

gülden

herkes bir zamanlar çocuktu

eski fotoğraflara bakıp da birşeyler düşünmemek imkansız gibi

ben mesela o yaşımdaki hislerimi tekrar hissediyorum.

kill bill

öncelikle bu şarkıyı dinle, (tu mira)
sonra oku işte :)

Canım yazmak istedi çünkü galiba şu anda dünyanın en salak mutlu insanı benim...biliyorum hemen neden diye soracak(sınız)....bilmem yok nedeni....gerçekten yok...kısaca 2günümü özetleyeyim belki biri nedenini bulur...

Karın ağrısı mide bulantısı vesaire yüzünden akşam saat 7ye kadar uyudum dün...Önce kalktım hazırlandım işe gitmek için ama kapıdan çıkamadım mide bulantısı(ki bunun getirdiği garip hal yüzünden ve kusmaktan diyelim)karın ağrımı geçirmem gerekiyordu ve ilaç yoktu evde bende su torbasını koynuma alıp (sonrasında bulunan ilaçla) uykuya daldım. Uyandığımda gayet iyi hissediyordum....(not: şu an neden ve ne yazdığımın farkında değilim)
Her neyse işte böyle saçmalık ve acıyla dolu 2gün geçirdim şu anda enerji patlaması yaşıyor olabilirim. uyumaktan ve yatağın içinde yaklaşık 4saattir ispanyolca çalışıp kill billin soundtracklerini dinlemekten...(4saattir çalışmıyorum tabii ki.arada oyun filan oynuyorum.)

Aslında yazmak istediğim şu ki mutluyum:)

off bişi anlatamadım...kim anladı beni acaba?
melikeeee
yarın güne ne getireceksin...köşeye geçip dedikodu yapalım mı??:)