vesaire vesaire....

2011-02-18T01:50:00.001+02:00

renkler miydi aslında hayatımızı karartan

korkutmak

2011-01-31T22:12:00.001+02:00

her an deprem olabilir

dikkat edin

cam

2011-01-31T22:03:00.000+02:00

galiba biraz fazla nefretle doluyum şu an

daha ne olabilir ki bir gün içinde diye bekliyorum sessizce

sinirliyim, kırgınım, huzursuzum ve hissizim

evet en korkuncu da bu

çünkü biliyorum

hissizlik çok şey yaptırır insana

zarar verir

aslında şiddete karşı olan

ve en ufak bile olsa şiddet uygulayanları anlamayan ben

size detaylarıyla anlatabilirim şimdi insan nasıl yapar

nasıl hissizleşip nasıl kafasından bir çok sahne geçirir diye

bir nedeni yok bu halimin

yani yalnızca tek bir nedeni yok

çok fazla

aslında

her şey çok fazla bu zamana

herkes çıkarlarının üstüne yatıp

en iyisi benim fikrim

en acısı benim halim diye bağırmakta

kanınızı bile dondururum da şimdi

batmayacağım sizin yaptıklarınızla

şimdi sadece

dışarıdan bakıyorum kendime

sizden farkımı görebilmek için

göremiyorum

o yüzden gelmeyeceğim bi süre kendime

yeniden hissedene kadar

can sıkıntısı

2011-01-22T01:25:00.000+02:00

off hiç birinizin adam gibi bir geleceği bile yok

evlenin çocuk yapın bari

2011-01-16T01:24:00.002+02:00

yazmalı.

gerçek rüya

2011-01-12T04:18:00.000+02:00

çünkü ben geceden korkarım
o yüzden sabah olunca yatarım
kedi bile sıçrar kabuslarımdan
çünkü ben gerçekten korkarım
sizden bile daha çok

gülden

2011-01-08T18:16:00.002+02:00

artık yeter.

of

2010-12-26T20:29:00.000+02:00

Başım ağrıyor
sinirlerim bozuk hala

bugün

2010-12-16T01:04:00.002+02:00

nasıl yazmak geliyor içimden
yazsam okur musunuz ki? bence zaten okumayın çünkü ben hep yazarken saçmalarım....

ölüm korkusu

2010-12-12T05:32:00.001+02:00

hepimiz ölümden korkar mıyız?

aklımdaki soru bu şimdi.

ölümü düşünmek; durmak gibi bir şey çünkü. durup geriye, ileriye bakmak.

objektif olmak hayatımıza karşı. yargılamak.

neden diye sormak nereye diye sormak nasıl diye sormak.

soru sormak kısaca.

cümleler kurmak değil. cümlesiz kalmak.

geçmiş olur ya ölen. geçmişe karışır.
hakkında konuşulanlar geçmiş zaman olur ya.

‘artık yok’ dışında hiç bir cümleye alınmaz adı şimdiki zamanda.

susmak gibi.

artık yapabileceklerin yoktur mesela.

yapamadıkların ve yaptıkların kalır.
kokmaz bile ölüler.
hepimiz korkarız ölümden.

yaşamdan korkmak gibi.

hayallerimizin bittiği yerdir ölüm.

yarın yapacaklarımızın imkansızlaştığı.

kendimizi kandırmaya son vereceğimiz.

hayatın anlamsızlaşırken anlamlar kazandığı.

acı da yoktur ama ölümde. yaşayanların acısından başka. gözyaşından başka.
neden korkarız sahi ölmekten.

dünya istediğimiz gibi bir yer değil diye mi?

her gün milyonlarca imaja maruz kaldığımız ve başkası olmak istediğimiz ve olamadığımız için mi?

ya da harika hayatlarımızı bırakmak istemediğimizden mi?

bizsiz olacakları kestirememekten mi?

neden korkarız yok olmaktan şimdiki zamanda.

hep şimdiyi yaşadığımız için mi?
insan garip bir varlık derler ya. sanki başka bir şeyden bahseder gibi.

garip miyiz gerçekten, doğal olanı kabul edemediğimizden.
ölümü düşününce duruyoruz işte.

bir şekilde anlam kazanıyor hayat.

tanrıdan korkmakla onu sevmek arası bir şey ölümü düşünmek.

hiç yokmuş gibi ama hep orada inanırsan.

tanrı gibi bir şey ölüm.

tek farkı geçmiş zaman.

gülden

kaç kişisiniz?

2010-12-05T04:22:00.003+02:00

ne kadar çok insana bağımlıyız şu dünyada...
tek başına olmak çok zor olsa gerek
gerçi başkalarına izin vermekte zor
tamamen içeri girmeleri için
demek istediğim
aslında kimseyi tanımadığım bir yerlere gitmek istiyor olabilirim
bu kadar

defterlerime dönmeyi istedim birden kamuya açmak istemediğim huzursuzluklarım var galiba

yarım yamalaklık üstüne

2010-11-28T02:24:00.000+02:00

yahu gelde çık işin içinden
olumsuzluklara mide bulantısı ve baş ağrısıyla cevap verince
majezik desteğiyle uyumayı öğrendim
hiç bir şey kalmadı geriye
sus pus
ders bile çalıştım
ağlamadım
evet uzun zamandır ağlamadım

step by step i am really growing up

2010-11-22T02:57:00.000+02:00

aslında hiçbiri değil de kendi kendine fark etmen kötüdür ya hep kötülükleri
küpçük melik kızla ders çalışmakta
inandığımız şeyler var hala
evet ister inanın ister inanmayın
biz hayallerimize inanırız bazı arkadaşlarla
ama neden sizin hayallerinizi bizim sanıyoruz biliyor musunuz?
ben biliyorum
söylemem sır bozulur
bence melike biliyor bu sırrı şu anda
biraz zaman önce biliyor muydu
belki evet belki hayır
bi düşünün neden sizin hayallerinizi benimseriz diye
ahh çok kolay bulmak baksanız biraz kendinize
küçük bir ipucu size
biz kırılganız
kırıldık daha önce
çok beklemişizdir belki de
gelir o gün belki diye
güçlüyüzdür de ama
belki de sırf bu sebeple
demek istediğim
sırf hayallerinizi önemsiyoruz(!) diye
fark etmiyoruz sanmayın
yaptıklarınızı o ya da bu nedenle

gülden

herkes bir zamanlar çocuktu

2010-11-20T00:11:00.001+02:00

eski fotoğraflara bakıp da birşeyler düşünmemek imkansız gibi

ben mesela o yaşımdaki hislerimi tekrar hissediyorum.

kill bill

2010-11-12T00:41:00.002+02:00

öncelikle bu şarkıyı dinle, (tu mira)
sonra oku işte :)

Canım yazmak istedi çünkü galiba şu anda dünyanın en salak mutlu insanı benim...biliyorum hemen neden diye soracak(sınız)....bilmem yok nedeni....gerçekten yok...kısaca 2günümü özetleyeyim belki biri nedenini bulur...

Karın ağrısı mide bulantısı vesaire yüzünden akşam saat 7ye kadar uyudum dün...Önce kalktım hazırlandım işe gitmek için ama kapıdan çıkamadım mide bulantısı(ki bunun getirdiği garip hal yüzünden ve kusmaktan diyelim)karın ağrımı geçirmem gerekiyordu ve ilaç yoktu evde bende su torbasını koynuma alıp (sonrasında bulunan ilaçla) uykuya daldım. Uyandığımda gayet iyi hissediyordum....(not: şu an neden ve ne yazdığımın farkında değilim)
Her neyse işte böyle saçmalık ve acıyla dolu 2gün geçirdim şu anda enerji patlaması yaşıyor olabilirim. uyumaktan ve yatağın içinde yaklaşık 4saattir ispanyolca çalışıp kill billin soundtracklerini dinlemekten...(4saattir çalışmıyorum tabii ki.arada oyun filan oynuyorum.)

Aslında yazmak istediğim şu ki mutluyum:)

off bişi anlatamadım...kim anladı beni acaba?
melikeeee
yarın güne ne getireceksin...köşeye geçip dedikodu yapalım mı??:)

değil mi?

2010-11-06T21:40:00.000+02:00

bazen düşünüyorum da kendi elit dünyalarımızda rahatız tabii diye..

daha hızlı

2010-11-02T13:13:00.000+02:00

O bazenler'in sonu yok
bazen üzülürsün
bazen mutlusundur bir gece sarılmasıyla
bi arkadaşına koşarsın
koşarsın
koşarsın
yetişebilmeyi umarak
sensiz yaşadıklarına
anlarsın da hep
ya geç kalırsan
ya geç kalmışsan çoktan
bir başkası üzer hep seni dersin
bir başkası değildir belki
kendinde bulursun bütün suçu
suç mu dedim?
neresinden tutsan
geçmiş çıkar karşına
geçmişin hesap yapmaz bilemezsin
umurunda olmalı ama değil çoğu zaman
birden hissizleşirsin
birden bir şarkının içinde
birden bir kokuyla kendine gelirsin
geçer
dolmaz mı boşluklar?
koşarsın koşarsın
yetişemezsin

kendine bile
o güveni veremezsin...

gülden

start over over and over again

2010-11-02T01:32:00.003+02:00

Seni ancak başkası üzebilir, bir başkası....

Ödülüm varr laa laa laa:)

2010-11-01T21:53:00.001+02:00

Oleyy sevgili blog ödülün oldu:)Gördüğün gibi çok sevindim ben
Ama sende ödülü vermelisin çok ayıp 15 kişi seçeceğim...En kısa zamanda..Mesela yarın:)
Heyecandan kimden geldiğini söylememişim ki:) Çok sevdiğim blogger missoorange'dan:)

neler oluyor?

2010-10-26T21:50:00.002+03:00

Ortasını tutturamıyorum dimi blog?
ya çok ya hiç şeklinde ayırıyorum hayatı
yaptıklarımı bile
orta karar hiç bir şey bana göre değil değil mi?
tam da böyle olsun istiyorum aslında
şu anda şikayet edebileceğim hiç bir şey yok
ama korkuyorum blog kardeş
yine zamandan korkuyorum
bu korku beni öldürecek sonunda galiba
zamanla nedir derdim bilmiyorum
her şeyi yanlış zamanlıyor olmamdan korksam ya
ki bu daha korkunç kimilerine göre
özledim ben
herkesi özledim
nasıl acıtıcı bir his ki bu
mesela melikeyle çay içmeyi özledim demliklerce
bu bile nasıl acıtıyor içini insanın bazen
bence ben melikelere gideyim o zaman bi gün
ezgiye de gideyim mesela
off gidemeyeceğim yerler de var bence...
sızlanıyorum yine dimi blog
valla haklısın çok çekiyosun kahrımı sen
idare et olur mu
çok az kaldı şikayet etmeyen
ama hissetmeyen birine dönüşüyorum galiba....

ne yapsak?

2010-10-11T01:21:00.002+03:00

bazen konuşamazsın ama da düşünürsün ya hep...birşeyleri özledim ben ne olduğunu bilmiyorum...eksik hep hayatımızın gerçeği

o şehir

2010-10-05T00:52:00.000+03:00

Küçük bir çocuk yaşıyormuş o şehirde. Şehrin adını bilmezmiş kimse. Asıl önemli olan çocukmuş çünkü. Herkes ona bağlıymış.Herşey ona bağımlıymış. İsterse yeşil olurmuş ağaçlar. İsterse mevsim sonbahar. Suratını assa şehirdekiler çevresinde pervane olurlar. Çünkü bilirler, çürüyecek onun hüznüyle tohumlar.

Bir çocuk varmış düşünün. Sussa kimse konuşamazmış, uyusa herkes dalarmış uykuya, gülse cemre düşermiş toprağa, çiçekler açarmış dört bir yanda. Nadir gülermiş o oysa. Memnuniyetsizmiş, kibirliymiş, umutsuzmuş, unuturmuş güzellikleri kısa zamanda. Kimse de hatırlatamazmış ona. Büyümezmiş bu çocuk.Yaşarmış hep ben merkezci doğasıyla.

Bir kere gülmüş çocuk. Kuşlar havalanmış, meyveler olgunlaşmış, kadınlar şen kahkahalar atmış. Eski günler, ah ne güzeller. Ama sonra unutmuş gülmeyi. Düşünün ki gülmedikçe güzellik yok o diyarda. Düşünün hep savaşlar patlak vermiş sonra. Düşünün unutmuş iyiliği bir anda.Sonrası çok kara. Sonrası kapkara. Kimse gidemezmiş başka topraklara. Kimse kıpırdayamamış yerinden. Kimse sevemezmiş artık o kadar derinden. Ne güldürmüş çocuğu, bilmezmiş büyükler. Ne de bilirlermiş çocuk bir daha ne zaman güler. Böylece yaşayıp gitmişler. Ama hep de umut etmişler. Belki mevsim değişir demişler. Çocuk nasıl gülsün ki güzelliği de yaratan o. Çocuk ne bilsin ki o şehri gülümseten o. Bahaneler bulmuş bunun yerine çocuk. Olmadı istemiş en fazlasını. Fark edemezmiş kimsenin gücünün kalmadığını.

Elinde herşey varmış. O hep gözünü kapatmış.

gülden

kaldırma kuvveti

2010-10-02T21:20:00.000+03:00

ne sen gittin oraya
ne de ben varabildim sonuna
demirin sudan yoğun olduğunu bilmek gibi
çabalasak bile batardık
çaba sansak bile az kalırdı bilmek
acı tatlar bırakırdık geriye
önce kim geçmeli zorlu yollardan
kim takip etmeli öndekini
zor sorular sorardık
ne gidebilirdik oraya
ne de tahmin edebilirdik artık
bildiğimiz her şeyin tersi olabileceğini
alıştıklarımızdı bilmek
demir batardı suda
yüzdüremezdik demirden gemileri
hep bir hayalle dalardık uykuya
rüyamızda göreceklerimizi kestiremeden
en kötüleri kalır ya aklında
yaşamadım sanarsın sonra
yan yana yürüsek olmaz mı
derse içimizden biri
illa takip mi etmeli öndekini
ya batan hacmi azaltsak
geniş düşünsek mesela
bir şeyler değiştirsek dünyada
alışmasak hiç
ve şaşırsak her şeye
bilmesek diyorum kısaca
ne sen gitsen oraya
ne de ben varsam
yolun sonuna

gülden

adım geçmez

2010-09-23T03:57:00.000+03:00

söyleyecek sözüm kalmamış gibi hissediyorum
Bilir misin bu hissi
yorucu aynı zamanda özlem dolu bir his
başka bir şehirde olsaydım...
ya da bir şehir olsaydım şimdi
göç edilebilen bir şehir
Kaleli kuleli denizli...
belki istanbulun ikizi...
soğuk olsaydım...
gülünce donsaydı kaslarım...

hiç bomba patlamayan şehirler de vardır
Bilir misin onları
ne yalnızlık
ah tanrım ne acı
ah tanırım o acıyı
söyleyecek sözleri kalmamış gibi
hissediyorum

gülden

istanbul da ilk gün eski dostlar vesaire

2010-09-16T05:31:00.000+03:00

eski
yeniyi aratmayan gizli sözcük
sihirli gibi
eskiyi hatırlayabildiğin sürece
herşey zaten yeni gibi

neden yazdım bunu peki?
eğer anıları hisleriyle birlikte hatırlıyorsanız, anılar 5duyunuzu birden harekete geçirebiliyorsa...yeniden aşık oluyorsunuz işte.

eylül akşamı

2010-09-11T00:12:00.001+03:00

bu şarkı ne güzeldir değil mi? Dinledikçe mutlu oluyorum sanki:)özellikle bir eylül akşamında....

http://fizy.com/#s/1ahvmm

bi sorim bakalım iyi miymiş..

2010-09-08T03:19:00.000+03:00

Aslında bu blogumu kimse okumasa da görüşemediğim arkadaşlarım arada bir bakıp nasıl olduğumu anlasa...amacı bu olsa blogun...
çok huzursuzum...artık yazamıyorum diye...kötü şans kötü şans....hemen bir tavşan kulağı filan edinilmeli...ya da ayağı mıydı?
tamam amaca uygun hareket edelim...sevgili arkadaşlar..ben iyiyim burası çok sıcak....çok sıkıldım..önümüzdeki 3039yıl da sıkılmayı planlıyorum...nokta...sizi seven saçma arkadaşınız falan filan...

biliyor musun?

2010-08-25T01:38:00.002+03:00

beni çok değişiriyorsun
ve ben bu hisleri yaptıklarına uymayan güldeni
hiç sevmiyorum

yeni bir gün daha

2010-08-25T01:12:00.000+03:00

boşa giden boş sayfalar gibi hissediyorum kendimi
ne yapmaya başlasam
3gün sürüyor heyecan
ne umutsuz bir kuşak olduk biz böyle
hep doyumsuz
hep ne yapacağını bilemeyen
keşke bitse
keşke gitse

renkli boyalar

2010-08-16T22:35:00.002+03:00

her an başkası olma ihtimaliniz var
korkmuyor musunuz?

çok

2010-08-15T01:06:00.000+03:00

Bir bakışta görürüm umutsuzluğu-nu
unutmaya çalıştığın her şeyi
saçma uğraşlarla unuttuğunu
çünkü biliyorum
benim gibi olduğunu

biraz şarkı söylerim
biraz televizyon izlersin

herkes bilir
herkes bilir
herkes bilir
en iyisini

herkes gider
herkes gider
herkes gider
sormam nedenini

2010-08-14T03:27:00.002+03:00

çok sıcak yine değiştirdim blogun şeklini şemalini ama beğenmedim şimdilik böyle kalsın

deniz kumundan çimentolu bir sürü yıl

2010-08-12T01:46:00.002+03:00

Ne kadar gariptir doğmuş olmak...

Anneannenin doğmuş olmasına bile bağlı bir garip serüven...Ama işte her şey doğabilmekten geçiyor. Sonrası, eh işte ne kadar kontrol edersen et bir şekilde geçiyor. Hem ölmekten hem var olmaktan korkuyorsun sonra. Çok bilinmeyenli bir denklem olsa yine iyi. Çok bilinmeyenli çok denklem. Ve bu bilinmeyenler birbirini götürmüyor. Saniyelerin adam yerine konulmadığı için intikamlarını aldıkları bir süre, hayat işte. Ne kadar konuşsak da boş sonuçta. Ya çok yaşarsın ya az savaşırsın. Sonunda da ölürsün bir şekilde. Hiç anlaşılmadan ve seni anlamış olan bir çok insan bırakarak geride. Nefes alıyorum dersin, verdiğin nefesleri hesaba katmadan. Hep hesaba katılmayan bir şeyler vardır zaten, normal şartlar altında.

Zamanın geçmesine bu kadar üzülmemin altında yatan, sandığınız gibi yaşlanmak, ölmek, güçten düşmek gibi gençliğin övüldüğü günümüz safsatalarında değil. Üzülmüyorum ya aslında, o da ayrı bir konu. Zaman geçtikçe bir şeyin değişmediğini görmek, destek olmaktan bıkmak ve aslında güçlü olduğunu hiç hissedememek, en güçsüz anında bile, malzemesi çalınmış inşaatlar gibi ev olmak birilerine...Bir süre sonra da yıkılamamak kendi kendine. Hep o depremi beklerken ve geleceğine de hiç şüphe yokken içinde. Korkuyla yaşamak başkalarının korkularını çimento yapmışken kendine. Ait hissedememek o temele kendini. Üstelik tam da fay hattını seçmek, yükselmek için üstünde. Sonra şikayet bile edememek, gidin artık boşaltın bu binayı diyememek. Sizi de gömerim diyememek. Görev edinmek dimdik durmayı. Desteksiz ayakta kalabilmeyi.

Of işte ne saçmalıyorsam hala 20 yıl öncesinin beyniyle. Çok kitap okudum, çok yer gördüm, çok insan tanıdım, çok avuttum. Yine de bitmeden hayat İyi ki doğdum, iyi ki bu oldum.

bir kavanoz nefes alabilir miyim?

2010-07-28T22:15:00.000+03:00

Ne yazılar yazdım okuyanı değil de bileni yıpratır...Sildim hepsini o yüzden.Önceden defterlerim vardı, artık yok...Şanslıysam üçte birini deviriyorum nefes alabildiğim yılların...gücüm varken gücüm yetmiyor hakkını vermeye...Annem bile soruyor ne yapıyorsun diye...Hep aynı şeyleri anlatıyorum biliyorum...Hüzün yapacak değilim. Çoktan yaptım çünkü. Herkesi avutacak değilim. Kimse yok çünkü. Bu yazıyı yayınlamak da istemiyorum işin aslı...Hiç bir şey anlatmadım çünkü.Ama taslaklardan sıkıldım artık.Üzerinize alınmayın. Hepsi kendime sözlerimin.

boş bir günde

2010-07-28T22:01:00.000+03:00

bir hayal
kurdum
sonra
kırdım onu
bekledim
sorar mı
biri diye
o soruyu

gülden

365.24+6

2010-07-28T21:58:00.002+03:00

Hiç şeyin yoktu senin
ne bir evin
ne bir sevenin
zaten
yarattığın her şeye
küfrederdin

düşündün
bir an
ne gerekir
yaşamak
için

beyin yaşlanmaz dedi
konuşurken
biri
bense
korktum
o andan beri

ne kısa
bir yıl
bu yıl
değil mi?

gülden

2010-07-27T18:53:00.002+03:00

biz iyi insanlarız!

ne sanıyosam kendimi

2010-07-22T02:01:00.002+03:00

o değilde ben bu sene össye bile girdim.
komiğim ha:)
ha bir de yarın sınavım var microdan...google dan çalıştım yemin ederim:)

2010-07-21T22:41:00.000+03:00

offfffffff nokta

gerçekten mi?

2010-07-16T20:14:00.000+03:00

siz hala anlattıklarıma inanıyor musunuz?

ben de size inanamıyorum.

1 dakikanın aslı

2010-07-15T19:18:00.000+03:00

durup bir dakika dinlendim sadece
bir dakikada geçti hayat
herkes burada
herkes kanıt aramakta
bir dakika daha
bir dakika daha

harfleri güzel görünsün diye
güzel görünür belki hayat yine
dizerken kelime kelime
yeni bir şeyler yaratırım sanmak
bir dakika içinde

aslında işin aslı yok
bir dakikaya sığabilen
aslında zamanı da uydurdum ben
aslında aşkı da uydurmuştum
aslında hep kolaylaştırmak istedim işinizi
aslında zorlaştırdığımı bilerek

durdum dinlendim sadece
sürmedi bir dakika bile
herkes gitti bir ben kaldım
kanıtları ben bıraktım.

gülden

yazmak ya da yazamamak

2010-07-15T19:01:00.001+03:00

acıktım,klavyem ya da bilgisayarım bozuk...ekran klavyesinden işkence çekerek yazmaktayım.bööö....ayrıca sipariş yetiştirmeye çalışıyorum.dikiş dikiyorum...mutlu muyum?...bilmem düşünmeye fırsatım yok şu sıralar...bir de sürekli uyumasam herşey ne güzel olacak.....

cennet güvenlidir bulunduğun yer gibi

2010-06-27T22:16:00.003+03:00

Artık Tanrı'dan ayrılmaya
hazırdı Havva
Ademse hep çocuk
güçlü olan hangisi diye
sorarsanız bana
cevabım beklenendir
Dünyayı doğuran da Havva
Ademi doyuran da
yine de Adem'e tavsiye ederdim
olsaydım orada
çıkma
hazır olmadığın
aydınlanma yoluna
Lilith seni almadı yanına
Ama
Bir özür borçlu değil mi insanlık
Havva'ya

gülden

2010-06-24T21:21:00.001+03:00

bi daha mersine gelmesem keşke

bugün ne yapılacak listesi

2010-06-21T14:09:00.000+03:00

çok sıcak demiş miydim?:)...şimdi duş alıp kuru temizlemeciye gitmeli...off yazamıyorum birşey galiba isteğim gerçek oldu...ama yazmak istiyorum şimdi...böghh...güneşe çıkıp erimeyi planlıyorum.nokta...

eski fotoğraf albümlerine ölüm:)

2010-06-20T01:56:00.000+03:00

eski fotoğraflar ne ilginç...ve sinir bozucu..milyon taneler...sanki korku filmlerinde birden bire küçük bir delikten çıkan böcekler gibiler...bir de bir bakmaya başladığınızda bırakamıyorsunuz...ıyyygghh...

1hafta

2010-06-17T03:01:00.002+03:00

yarın istanbulun tüm çirkefliğinden kaçıp(yanlış anlamayın severim istanbulu hala) mersine gidiyorum...belki yazılarıma umut eklerim orda:)bu arada tatillerim ne zaman 1 haftaya düştü bilmiyorum:(

birkaç kez keşke derim ben uyanmadan önce...

2010-06-16T03:51:00.001+03:00

Bazen diyorum ki keşke hiç yazmasam...yazamasam...her yıla bir defter adamasam...geçmiş geçmiş olsa...okuduğum kitapların kapaklarına bakabilsem mesela...önce arkayı sonra önsözü okusam sindire sindire...yaşamasam herşeyi önce beynimin içinde...insanlara insanlarmış gibi baksam...rüyalarımı uyanır uyanmaz unutsam...hep yoruma kapalı olsam...yorum yapmaya...sonra anlattığım herşey gerçek olsa keşke...basit sorunlar yaratırken kendime asıl sorunlarım yarattıklarım olsa...gözünün içine baktıklarım...kıvrılıp yanına yattıklarım...hergün birlikte kahvaltı yaptıklarım...keşke gerçek olsalar günün birinde...hafife almasam sizi...kendimi...bazen işte böyle şeyler deyip duruyorum...önemsemeyin...

make up...

2010-06-12T22:11:00.002+03:00

Finallerimi normal final bitiş tarihinde bitirebildiğim bir dönem şampiyon olucam bence...bir de elim boya oldu tamirci çırağı gibiyim...ruhen ve fiziksel olarak...sanki usta olma umudum varmış gibi...sanki bir gün usta olursam herşeyim olacakmış gibi...mersinde olmayı istedim birden...ya da hep istanbullu kalmayı...benim evim neresi diye sorarsanız...galiba çamaşır makinasının içi:)...bir de dünya kupası dünyadaki herkesi neden ilgilendiriyor...vuvuvuuvuvuvuvuu......

gölgelere tuz dökme

2010-06-10T03:23:00.000+03:00

gölgeler hep siyahtır
nereye düştüğü
önemsiz
sonsuza kadar
giden biz
gölgeler
ve olmayan daha
nice ışık üstüne
düşersen
bir gün
iz peşine
kaypaktır gölge
ama yinede
gitmez sensiz bir yere

gülden

beynim zonkluyor

2010-06-09T21:09:00.001+03:00

düşününce herkesin bir kimliği var
sahip oldukları ait oldukları
yan yana yürüdüğü arkadaşları
konuştukları konuşmadıkları

yine de insanın siniri bozuluyor
hiç bir yere ait hissetmezken kendini
bir şey yapmalı derken cümlelerce
ama onların yaptıklarını değil
bir şey yapmalı da rahat uyumalı gecelerce
ama onların yapacaklarını değil

gülden

merositaaa

2010-06-04T13:54:00.000+03:00

piştt meroo nereye gitmişş???
sabah bi baktımmm hoop kaybolmuş..
küçük kardeşin grundy seni çok özledi haberin olsun:)

2010-06-04T01:24:00.000+03:00

biliyo musun seviyorum seni blog...üzülme içlerinde en sevdiğim sensin yemin ederim:)

dikkat çekmeye çalışmasanız hoş olmaz mı?

2010-06-04T00:32:00.001+03:00

aynı konuları konuşsamda
farklı konuşuyorum insanlarla
çünkü ne duymak istiyorlarsa onu söylüyorum
istisnasız
onun için severler beni
nabza göre şerbet deyin isterseniz...
ne derseniz deyin kimin umurunda...güzel olanda bu
çünkü duymak istediklerini duyunca insanlar
farklı konuşuyorlar aslında
herkesin biraz güvene ihtiyacı yok mu yani?
ama siz yine de
şunu bilin ki duymak istediğim hiç birşey kalmadı hayatta
yani benim üstümde denemeyin
siz konuşun ben dinlerim yine de
ama lütfen dikkat çekmek için benim üstüme gelmeyin
size onay versemde
dikkatimi çekmek
ya da mutlu etmek beni
hiç o konulara girmeyin
çünkü sahte umutlarınızı bile boşa
çıkaracak
milyonlarca geçmiş üretebilirim

zamanlık

2010-06-02T20:32:00.000+03:00

1-
asılı kaldı zaman
hor gördüğün hiçlikte
yeni bir dünya kurdum
orada kendime

sonsuz
ya da
olmayan

asılı kaldı hayat
zamanla
kıvrılıp gittiler
kıvranırken
özlemle
ölüler

'gömdüğüm yeri

işaretlemedim

doğanındır artık

cesedim'

önce mutluluk
çarpar suratına
önce mutluluk

yardım edebileceğim
tek şey sana
bu konuda
'sayma'

işi olmaz
zamanın
senin
sayılarınla

gülden

hooopp

2010-05-29T23:24:00.002+03:00

bit finaller....
ben çok güzel fikirlere sahibim
yapmak için senden sonra...

tanımları fayanslara yazalım

2010-05-26T13:48:00.000+03:00

neyi niye yaşadığım kimin umurunda...benim değil şahsen...aşığım bi gün deliler gibi...sanki sen sürgüne gönderilmişsin de yan odaya...belki ben kapalı kalmışım banyonun fayanslarında...nasıl olur öyle şey diye sormayınız...dinleyiniz bi hele vardır bi bildiğim...işte öyle aşığım bugün deliler gibi...deliler aşık olur mu gerçekten...yani aşık olan delidir derseniz itirazım olmaz da...deliler gibi benzetmesinde benzettiğimiz delileri biri tanımlayabilir mi...yok ona göre benzeyip benzememeyi seçicem...neyse ne tanımlayamadığımıza göre şimdilik bu tanımsız deli denen şeylere benzemeyi seçiyorum...nasılsa aşkı da tanımlayamazsınız siz...ben de zaman kazanırım böylece daha çok sevmeye...ah bi de dünya, ben bile kalıyorum şu fayanslarla çıplak duvar arasında...ben bile cezboluyorum pürüzsüz renklerine yaratılan ama insan tarafından...çok konuşuyorum bir de bazen amacım iyiyi saklamak olsa da nazarınızdan...ahh bi de dünya çelişmeceler çekişmeceler olmasa...saçmalıyorum hangi deliye benzetirseniz benzetin...benim değil şahsen umurumda...

yıllar

2010-05-22T02:52:00.002+03:00

eski yazılarımı okurken zamanın çok çabuk geçtiğini fark ettim...ama bunu kötü bir şey gibi söylemiyorum şimdi...bu kadar çabuk geçmese ne çok acı çekerdik...ahh bi de büyümüşüm gerçekten...:)

martılar köprüler denizler ya da istanbul için yazı yazmak adına

2010-05-19T20:11:00.001+03:00

işte şimdi
korkuyorum senden istanbul
ağlıyorum da üstelik
ben seni bölmüşken parçalara
burası evim
burası deniz
burası çay muhabbet
ben seni anlamlandırıyorken
haberin bile yokken senin

işte şimdi korkutuyosun beni
ağlatıyosun da üstelik

martıların yok yağmurla ıslanan
martılar tesellidir

köprülerin yok hamaklarımı kurduğum
köprüler güvencedir

denizin yok ikileme geçit vermeyen
denizler birleştirir

işte şimdi büyüksün istanbul
grisinde üstelik

beni hiç avutmadın sen biliyorum
ellerimi tutup geçirmedin karşıdan karşıya
hiç silmedin gözyaşlarımı
bunlar sana göre değil de zaten
biliyorum
yine de sıkı sıkı sarılmadım mı ben sana

sen arkamdan itmedin belki
ben sallanırken salıncakta
ama hamak kurdum ben
çamaşır iplerine senin

sen mendil vermedin belki
ben ağlarken karanlıkta
ama kötü gün dostu oldum ben
mavi yakana taktığın broşlarla

sen boşver demedin
ben bürünürken siyahlara
ama kadehime doldurdum ben
yeri göğü bile ayıracak mavini

işte şimdi
korkuyorum senden istanbul
ağlıyorum da üstelik

bir rüzgar esse alabora olacak hamağım
bir zehir tatsa ölecek broşlar
bir deprem olsa bir olacak iki
kadehim kırılacak
boğacak tekliği

işte şimdi
korkuyorum istanbul
sen de yoksun diye belki

gülden

dialog gibi yazmak güzel bazen

2010-05-17T23:23:00.001+03:00

nedeni yok yokluğunun...üç noktalı bir hayat yaşıyoruz...aslında nokta da vardır...ama bizim hayatımız anılarımız isteklerimiz hep üç noktalı...kimin aklına gelmiş acaba üçünü yan yana dizip gelecek umudu yaratmak...üçünü yan yana dizip yeni cümlelerin varlığını hatırlatmak...çok kahve içtim tek başıma bugün...bir ceket dikmeye çalışıyorum ama galiba beğenmedim...her şey aynı...konuşamamaktan sıkıldım...seni görememekten sıkıldım...tek başıma yemek yemekten sıkıldım...ama bu senin yokluğun yüzünden değil...ya da yokluğunun verdiği hisler değil bunlar...bir ruh hali sanırım...arada bir giydiğim...yanımda milyon kişi olsa da...yalnız sen olsan da...tek başıma olsam da...melike de gülsün azıcık dimi?...nerden çıktı diye sorma...aklıma geldi...

Bak-ma

2010-05-17T14:14:00.002+03:00

üstelik yalnızdı
kabuk yapmıştı 4duvarı

ahh insanoğlu ne garipsin
ne çok şey istersin

farksızdı
çekiyordu herkesin acısını

ahh sen acı çekemezsin
acı nedir bilmezsin

sonra güçlüyüm dedi
kendi kendine
an gelir örtü olurum
yaşananlar üstüne
kal böyle
gitme bir yere

ahh charles yardım edebilir mi sana
yardım edebilir mi duvarların
yalnız başına kalmana

inandırmaktı derdi başkalarını
toplum dışı biri olduğuna
bulaşmasınlar ona
konuşmasınlar hatta

ahh sarah nasıl olurdu
yaşasaydın şimdiki zamanda
farkeder mi sanıyosun
hisler
asırdan asıra

sonra susamadı
yalnız kalamadı daha fazla
ağlarken gözlerine baktı biri
bakın işte
o da bizden biri

ahh insanoğlu salaksın
doğayı evin sayar
4duvara sarılırsın

gülden

gözlerimi kapattım sen hala ordaydın

2010-05-16T14:21:00.000+03:00

karar verdim huzur içinde ölmeye
kafiyesiz bu yazı
kurallar yok
dayatmalar
anlayışsızlıklar
sadece eriyip gitmek
sadece geceyi bitirmek
beynim işlemez ki böyle
kafiyesiz olsa bu yazı
hiç bir şey bırakmasam geriye
şarap fıçısı yeter mi giyinmeye
cümlelerin bile sonuna nokta konmalı
karar verince huzur içinde ölmeye

gülden

burcu tonlamasıyla arkadaaaşşşlaaar:)

2010-05-15T01:51:00.000+03:00

biraz düz yazı
evet evet düz yazı....öncelikle belirtmek isterim ki suyunu çıkarmayı seviyorum bi duygunun...böyle yazmayı da seviyorum...aslında çok üzülmüyorum ya da çok sevinmiyorum...küçük hesaplar yapmıyorum büyük amaçlar peşinde de koşmuyorum...bazen konuşmuyorum...bazen de susmuyorum.....hepsi bu...etkilenmeyin benim hallerimden....sözcüklerimden...gülmemden....vesaire....geldiği gibi yaşıyorum...merak etmeyin o gelmezse de yaşıyorum....şimdi sıcak vurdu biraz...yoğun olmak sarstı....bir de suyunu çıkarmak eğlenceli sizle:)öperim hepinizi....sevgiler saygılar:)

iyi ki doğdun

2010-05-15T01:38:00.001+03:00

sen bir kere gözlerime baktın benim

gerçek rengidir turuncu artık gözlerimin
sen bir kere güldün bana

bir kere sevdim ben ondan sonra

aramaz o gözler

bulur ve bekler

zamanlardan bir zaman seçtim sana

o günden sonra döndü dünya

ne anlamsız sözcüklerim var benim

avucumu açar hepsini sana veririm

bulursun sen en güzellerini

çünkü ben senin yanında hissederim

anlamaz kimseler

susup ve beklerler

yıllardan bir yıl seçtim sana

o yıldan sonra durdu dünya

yaşattığın herşeyle güzel

yaşadığın için güzel

yaşadığın kadar güzel

ahh sadece ikimizin bu dünya

gel kaçır beni yarına

nice yıllara

nice yıllara

gülden

ruhun pazarlık payı

2010-05-13T01:34:00.001+03:00

hepsinden bir kelime
her saniyesinden yaşamın
yazabilsem roman olur
çingene ruhlu dualarım

kavgada ruhum saniyelerle
yenilmiş olmaktan mutsuz
pazarlıksa küçük beden üstüne
ruhum saniyeler kadar ruhsuz

korkudandır savrulan küller
korkudandır ateş
korkudandır nefes alışlarım
korkudur ruhumla özdeş

hepsine bir kelime
her saniyesine yaşamın
edebilsem zor mu olur
belki ruhu yalanlarım

gülden

yokuş aşağı bir yol

2010-05-12T03:10:00.005+03:00

nereden başlayacaksın gitmeye?
gitme
adımınla susacaksa düşler

-ki Düş hayat demektir-

adımların kuşları korkutur
biliyorsun niye balkonda onlar
sokak lambası mı?
umursamaz sen gidene kadar

başlayacaksan gitmeye
gitme
sararır ruhlar yapraklarında defnenin
-ki onurlandırmak içindir yazdıklarımı-
zehir olur fazlası harflerin
zehir saklıdır kokusunda defnenin
yazamam bile yokluğunu
çünkü bunlar senin ellerin
saklayamam sararan ruhunu
çünkü meskeni bedenim
dolduramam uçan kokunu
artık ölümle eş değerim

gülden

2 sınav biter

2010-05-08T00:09:00.001+03:00

gülden çok mutludur...
belki de değildir...

nihilistica

2010-05-06T23:52:00.004+03:00

hissetmek nedir ki?

moralim bozuk...ben bu ben olduğum için ve hep bu ben olarak kalacağım için...

niye yazıyorum ki şimdi...kime yazıyorum...okumasınlar...okumalarını istemesem buraya yazmam...

yalnızlığa o kadar çok ihtiyacım var ki...düpedüz yalnızlığa, kimsesiz...

onun için tutunuyorum elimdekilere

yalnızlığa ihtiyacım olduğu için sıkı sıkıya...

çok yalnızlık gizli onlarda

sanki herkesin yalnızlığını bastırabilirsem yalnız kalabilecekmişim gibi

sanki onlar bir bütün olursa bir ben kalacakmışım gibi

ellerinden kaçabilecekmişim

huzurla ölebilecekmişim gibi...

hissetmek nedir ki?

ellerim acıdı tutmaktan sizi

ağırsınız ağırsınız ağırsınız

çoğalırsanız acıtmazsınız belki........

elemination steps..

2010-05-04T21:50:00.001+03:00

there is no differences between fill in the blanks or multiple choices questions...I think the best way is justifying all answers...so this should be my principle way...be reasonable...be rational...be-have accordingly...so what is the point....hey there is no point actually.....

hayalleme

2010-04-29T15:55:00.002+03:00

şöyle bişi istedim
102nolu gate açılsın check in yapılsın
milana uçulsun sonra oradan california ya aktarma milan da 4saat bekleme de olsa olur
sonra 8gün geçirilsin güneşin altında sinemaya bile gidilsin bir de alış-veriş bile yapılabilir
8gün sonunda geri dönülsün new york aktarmalı amaann 3günde new york da geçsin ertelensin bilet
sonra avrupa da bi yere gidilsin farketmez neresi olduğu
orda bir ev tutulsun 1aylık sadece
yüksek tavanlı perdesiz
sadece bir yatak ve kahve makinası
sonra 1ay fotoğraf çekilsin sokak sokak
trenle avrupa turu
sonra bitsin
geri dönülsün mersine ama
istanbula değil
mersinde nekoyla kahve içilsin hergün neko da çalışmıyo olsun
ezgiyle yürüyüş ve kağıt boncuk yapılsın
mado da kızlarla geyik yapılsın
sonra atlayıp bir otobüse egeye gidilsin
güneş deniz kum filan 1 hafta da orda geçsin ama sıkılınca geri dönme hakkı da olsun
sonra istanbul
kürkçü dükkanı

cihangirde bir ev alınsın
sakin bir sokağından yine yüksek tavanlı kocaman pencereli balkonlu
perdesiz
işte o ev alınsın hangisi öyle bilmiyorum
yaz boyu limonata dolapta hazır beklesin bir de dondurma
hep müzik çalsın sokakta bile
bu arada evin salonu atölye olsun
herkes gelsin
küçük oda karanlık oda
diğerinde de bir yatak yani yatak odası
her yerde çiçek olsun vazolarda bardaklarda içine su doldurulabilen her yerde
duvarlar beyaz ve minderler pembe çiçekli
kimse olmasın ama herkes de olsun...
bu kadar..:)

küpçük özürü

2010-04-27T22:37:00.000+03:00

bugün için bişi söyleyemiyorum
küpküp afffeeeeeeeeetttttttt beniiiii
:(
:)

hava kasımı çağrıştırırsa üşüyormuş gibi yap...

2010-04-27T19:34:00.003+03:00

bazen nefreti görürsün insanların gözünde
bazen de umursamamayı
değişir insanlar
bu güzel
ait olmadığın şehirlere gitmek istersin
ait olmak istemezsin
sahip olmak umurunda olmaz
o zaman güzel değil midir hayat?
kendin olmadığın bir yerlerde

bekle

2010-04-22T20:09:00.002+03:00

bu biraz acıtır canını

biraz kanatır yaralarını

iyi gelir hayat o zaman

sıkı gelir

sığmazsın kalıbına

konuşamazsın

bir kez sustuğunda

susmasan çözüm değil

koşsan uzak gelir

uçmak çözüm değil

bu biraz acıtır canını

biraz ağrıtır başını

kanın tersine akar

damarların düğümlenir

boğazında

korunamazsın

bir kez açıldığında dünyaya

sığınmak çözüm değil

denesen zor gelir

bu biraz acıtacak canını

ama

kıracak kalıplarını

gülden

i hali

2010-04-12T22:57:00.000+03:00

merdivenin
altından geçiyorum
gökküşağının altından geçer gibi
aradığım uğursuzluk olsa
aynalar da parçalansa
ne kalır yüzümden geri
bir sen varmışsın gibi
sessizce korursun sanki
inanıyorum umutsuzca
çok eskiden beri
aradığım son bulsa
son denen de olmasa
doldurur muyum hiçliği

gülden

ezgi için içten saçmalamalar:)

2010-04-12T00:04:00.001+03:00

ahaha ezgi blog okumaz ama
ezgiyi çok severim ben
nedense bunu yazasım geldi şimdi...
çünkü o hiç yargılamaz
hiç sorun çıkarmaz
sorunları ben çıkarırım genelde...
ama o da sever beni...
kap sırt çantanı gel desem uranüse bile gelir bence
uranüse değil üsküdara bile zor giderim ben ayrı:)
özledim ezgi seni
ama öyle görüşmeyi filan değil günler geçirmeyi....

kemerlerinizi sıkı bağlayın

2010-04-10T19:43:00.000+03:00

yine 'şans eseri tesadüfler' yaşansa hayatta...
şanslı olsa tesadüfler
onun hayatı
senin hayatın
benim hayatım
herkes yani
bir çembere dolansa
aksa aksa aksa bir nehir sıra
denizler de güzeldir elbet
üstelik köprüler de kurulmuşsa
yine tesadüf etse
bir kafede
şeker öpücüğüyle ağlansa
sonra gözlerini açsa baksa
sen orda olsan hep baktığı anda

bir de bilirsin sen geleceği
kötünün mü iyinin mi geleceğini
rüyaların hep kılavuz olsa
ne kadar çok dilek var tutulacak
ne kadar insan geçer aklından
ne kadar anı var unuttulacak
ne kadar duygu üstün aklından

o gün bugün olsa
bugün de ölümü ekle ajandana

hayat yine şaşırtmasa seni
getirse hep getirmesi gerektiğini
yine uzasa günler
dinlemesek bahar dışında hiç bir sesi

gülden

eee diye sormaz mısın kendine?

2010-04-09T00:41:00.004+03:00

dikkat:bu yazıyı okurken hayal gücünüzü yazının ruh haline ayarlayın....

bazen kendinizi herkesten uzaklaşmış hissedersiniz...ağır çekimde geriye çekilirler yanınızdan...onlar mı sizden uzaklaşmıştır siz mi onlardan...bilinmez...ama dibine kadar yalnız hissedersiniz kendinizi...baktığınız ,insanlar sanki size bakmıyorlar konuştuklarınız sizle konuşmuyorlar gibi...herkes sizin yaklaşmanızla uzaklaşıyor gibi...yokmuşsunuz gibi hissedersiniz...sanki herşey kurmaca gibi...hayatınızda hiç mutlu olmamışsınız gibi gelir..Başkalarının yanında kalmak sınırlarınızı zorlamaktır...en çok da gülümsemenize yardımcı olan zavallı kaslarınızı...yine de hala içinizde yaşam devam ediyorsa telefona sarılırsınız...onu bunu ararsınız...eskileri hatırlamaya çalışırsınız...mutlu insanlara içinizden alayla gülersiniz...ama mutsuz insanlardan da daha hızlı kaçarsınız...bir de nasıl olduğunu asla anlayamadığınız insan tipleri vardır...sormak aklınıza gelmez...iyiyim derlerse kabul edersiniz...ne derlerse kabul edeceksinizdir zaten...geçer dersiniz...güzel dersiniz...dersiniz işte birşeyler...günün çok uzun dakikalarında yalnızken evde ya da yürürken, ağır çekimde geriye gider hayat...uyumanız ya da uyanık olmanız ve bunlar arasında geçen süre sayamadığınız bir huzursuzluğa dönüşür...sonra kim farkında ki dersiniz...uzun zaman oldu ama dersiniz...sanki yıllardır yalnızlığı böyle hissetmişsiniz gibi...gece biri sizi öldürmeye gelse: ya bir kahve yapıver diyesiniz vardır...otur işte ne farkeder bile dersiniz siz bu halde...sonra gülümsersiniz bolca...normal gibi davrandığınızı sanarak ama aslında bu kadar gülümseyip gülümsemediğinizi de bilmezsiniz...yapılacak işleriniz varsa bile yapmanız gereken güne kadar ertelersiniz...ya da yaptığınızı bile farketmezsiniz...yalnızsınızdır tek söyleyebileceğim...milyon küsürüncü defa...ve herkes herkesle yaşadığınız her kötü şeyin ya da iyi şeylerin bir sonuca bağlandığını düşünüp devam etmenizi beklerken...siz umursamaya devam edersiniz....

dikkat:bu yazıyı okurken hayal gücünüzü yazının ruh haline ayarlamanıza gerek yok aslında.

bu hafta

2010-04-03T00:15:00.000+03:00

şimdi 1 haftada öss ye hazırlanacağım ben bir de sınavlara çalışacağım 2 kolaj bitireceğim masamı toplayacağım her zamanki gibi sonra biraz dikiş dikeceğim kulüpteki dikiş makinasını çalışır hale de getirmek lazım aa ne çok iş va yapılacak değil mi...

2010-03-28T21:47:00.001+03:00

yok yaaaaaa.....

dikkat bu yazı biraz uzundur ve çok önce yazılmıştır

2010-03-23T22:19:00.000+02:00

önceden sınırlı olduğumuzu düşünmezdim ben çok küçükken ...atıp tutardım hep...sonra liseyle birlikte bir kötümserlik yerleşti beynime...ergenlik çağı diyip geçmek isterdim ama öyle bişey değil gerçek bir sorumsuzluk mutsuzluk pişmanlık hali....hapishaneler kurmak gibi kendine....

şimdi bunun büyümek olduğunu düşünüyorum ama olgunlaşmak değil kastım...dünyanın sadece "ben ve benim hapishanelerim"den oluştuğunu sanmak...

Neden hep böyle düşünürüz ki?Sınırımız yoktur oysa bizim...sınırı kendimiz çekeriz insanlara yapabileceklerimize yaptıklarımızla....

Şimdi ne düşünüyorum bilmiyorum ama 2 yıldır gerçek bir susuş halindeyim....herşeyi dondurdum sanki....aldırmazlık gibi gelebilir bu hali tanımayan insanlara....bazılarına tanıdık gelir ama bir türlü çıkaramazlar o sessizliği...bazılarıysa sadece birine benzetir...başkasına.....

demek istediğim şu ki yarattığımız ve yarattığınız hiç bir hapishaneye inanmıyorum...çünkü doğru ya da doğal diye bir şey yoktur insan hayatında....insan böyledir işte....mesela çok eşliliğin doğal olup olmadığını anlayamazsın...nasıl anlayacaksın ki kedilere bakarak mı?...ben anlayamıyorum şu anda....çünkü bir adamın gözlerinin içine bakarak dünyanı ona adayabilirsin(fedakarlıktan filan bahsetmiyorum burada) ve dünyanı onunla hergün bambaşka hale sokabilirsin....değişim dünyayı dolaşmakla gelmez kısaca, dünyada yaşamakla gelir...

doğru bir örnek vermemiş olabilirim ama çoğaltılabilir örnekler....

gelelim büyümek mevzusuna...kurulu o kadar çok düzen var ki insanlık tarihinde...nedeni nasılı belirsiz....off birsürü insan....amipten bile hızlı çoğalıyoruz neredeyse...yarattığımız bunca felakete rağmen hala da direniyoruz çoğalmak için...

hapishanelerimiz tapulanmış sanki...yıkmayız onları...hadi ama nedenini biliyorsunuz...nasıl mutlu oluyoruz o hapishanelerden bahsederken hiç yakalamadınız mı kendinizi...gözleriniz nasıl da parlıyor...Siz orada mutlusunuz..dikkat çekiyorsunuz...kahramanısınız oranın....çok gördüm bunu....görmediklerim ise harbi insandır benim için....gürkan da çok az görürüm bunu mesela....harbidir gürkan....dikkat çekmeye çalışmaz sınırlarıyla...çok sınırı vardır çok nedeni vardır çok da sever dikkat çekmeyi ama bunu sizin bildiğiniz gibi yapmaz...en azından bana karşı...sizin yaptığınız gibi hiç yapmaz....ve bunu görmek için her anına tanık olmanız gerekir...parça parça zaman dilimleri hiç bir işe yaramaz....onun için de değişim değil deneyim olur hayatınızdaki parça zamanlar....

düşünüyorum bazen öyle oturup düşünmek filan değil ona zamanım yok genelde...biri gerçekten anlar ya seni dünyada öyle zamanlarda işte...tercüman olur başka insanlar hislerine...

düşününce diyorum ki gerek yok...ölümü anlıyorsun böyle zamanlarda ölümü kabul ediyorsun kabul etmek değilde kanıksamak...sonra içini sıkan onca sözü düşünüyorsun bir bakışı bir kediyi bir amcayı filan...anneni düşünüyorsun çocuklarını olacak olan....böyle parça parça olmayı anlıyorsun yetememeyi ve yeteneklerini...hepsini...

birden ciddiye aldığını farkediyorsun hayatı...kızıyorsun kendine...bahar gelince çiçek açan ağaçlara bakıyorsun ve geçen günlerin isimlerinin aynılığını farkediyorsun...soruyorsun yazarken okuyana neden okuyorsun hala diye...neyi önemsiyorsun diye...miden bulanıyor ateşin bile çıkmış olabilir bu sırada....

insan hala evrim geçiriyor diyorsun kendi kendine, en iyisi olmak için....

doğa bile bilmiyormuş ki en iyiyi o zaman.doğa bile arayışta..sen sensin işte kattığın en fazla ne olabilir ki dünyaya..bir baş yapıtla mı arıyorsun ölümsüzlüğü...soyadında mı saklı yaşamak ki aktarıyorsun...

kızıyorsun işte böyle zamanlarda kendine...

hayatı çok ciddiye alıyosun diye...

off işte sonuç olarak vesaire vesaire

1-2-3

2010-03-23T20:47:00.000+02:00

merveyi çok severim ben...sürekli de söylerim herkese...
konuşurken beynim 100şeye birden kaydığı için de birşeyler anlatırken birinin birşey söylemesini sevmem...birşey yaparken de birinin karışmasını sevmem zaten aynı nedenden....kötü bir özelliktir ona birşey diyemem ama böyleyim hep böyleydim 5yaşımdan beri böyleydim...kırıcı oluyorum böyle zamanlarda farkındayım...kırıcı abuk oldu sorunlu davranıyorum diyelim...
mervenin bana uzun zamandır bozulduğunun farkındayım...mesela temizlik yapıyorduk bigün kumaş dolabını düzeltiyordum ben....mesela tanışma çayında mesela bugün........................daha vardır elbet....zaten o an farkediyorum ne yaptığımı ve söylüyorum....
bugün sinirlendim ve üzüldüm çünkü sana alıştım ben den öte o an da çözülebilir herşey....farkında olarak yaptığım birşey değildir ama hemen farkederim bunu....geç olur o ayrı...bunu 100kere söylemişimdir zaten birşeylere uğraşırken sorunlu davranırım.....herneyse bu blogda isim vermem genelde ama bunu isimsiz yazsaydım gönderme gibi olacaktı açıkça belirtmek istedim...vs...vs

miyaaooowww

2010-03-22T13:10:00.000+02:00

aşk hiç biter mi?
diye sorup ayrılmak istiyorum huzurlarınızdan şimdilik...
çünkü kir atomları saçlara dokunduğunuzda harekete geçer ve saçları yapıştırır...
seviyorum seni istanbul...çok çirkefsin...

bir aforizmam olsun diye bunu uydurdum.)

2010-03-05T02:14:00.002+02:00

değişim dünyayı dolaşmakla gelmez dünyada yaşamakla gelir

hüzün

2010-02-19T21:19:00.002+02:00

garip bir yer mersin giderken insanı strese sokar...hüzünlendirir yersiz yere...çok sevdiğinizden değil ama sevdikleriniz burdadır belki de ondan...

Sunny kilometers

2010-02-15T22:17:00.000+02:00

ahahahhaha:)

2010-02-15T11:02:00.000+02:00

kendimi kaydettirmeye çalışıyorum her dönem olduğu gibi karşıma çıkansa sadece bu...alıştım artık onun için de uğraşmıyorum....elimde olan sadece 3ders ve baş ağrısı...

2010-02-07T09:30:00.000+02:00

başarı diye adlandırabilecekken diğer insanlar yaptıklarımı
herşeyi nasıl da başarısız sonlara bağlayabiliyorum merak ediyorum
dünyayı kurtardıktan sonra bile tek elimle yerle bir edermişim gibi
nasıl yapıyorum bunu
ümitsiz değilim
şu an dokunsam değiştirebilirim bir çok şeyi de
o el artık benim değilmiş gibi
huzursuzum sadece
dinlenmeye çalışıyorum ama yanlış şekilde sanki
uykuyla dinlenmiyor insan
birşeyler yapmalı o huzura kavuşmak için
ben doğmadan çok öncesinde yapılmış benim adıma hatalar
çırpınmıyorum merak etmeyin sadece
kendi yarattığım kum çukurundan çıkmak için inanmam lazım artık
yağmur da yağmışken üstüme üstelik

okumadan önce öğrendim ben yazmayı

2010-02-07T06:01:00.002+02:00

yazdıkça okuyabiliyorum
yaptığım herşeyin
üstüne 5 koyuyorum

dilediklerimi beklentilerimi

özlediklerimi özleyeceklerimi

hepsini uç uca eklemeye çalışıyorum

düğüm oluyor bazen

bazen ben olmuyorum

yuvarlanıp gidiyor yumak

tutup ucunu bulamıyorum

kararlı adımlarla yürüyorum marta

mart karanlık olsun istemiyorum

camı açıp bazen nefes alıyorum

sonra aşağı uzatıyorum kulemden
yumağımı

düğüm düğüm oluyor boğazım

tanıyamıyorum

komada oluşan hasardır diye geçiriyorum

geçmiş olsun diyor birisi

geçmiş olmasa diyorum

hafızamı görsele programlıyorum

yap-bozu ezberlemeye çalışıyorum

yapılmadan bozuluyor

kurulmadan kırılıyor hayaller

mart gelsin istiyorum

bir yıl sonranın yazı da

çabuk gelir diye belki

bekliyorum

en iyi yaptığım şey beklemek

gülümsüyorum

görsele kuruyorum hafızamı

ezberliyorum her nefes alışını
deniyorum
en kolay yaptığım denemek
bitirmeden yenisine başlıyorum
görsele kuruyorum hafızamı
yürüyorum
biliyorum
konuşmuyorum yalnız
siliyorum rüyalarla gerçekliğini
hafızanın
uyandıkça uyuyabiliyorum

gülden

2010-02-06T19:38:00.000+02:00

garbage you look so fine dinliyorum rüyaların etkisinden kurtulmaya çalışırken berbat geldi...gürkana veda partisi gibi bişi düzenliyor arkadaşları gidemedim zaten gitmek de istemiyordu canım çok hüzünlüyüm çok....gitmesin...bir de çok mutluyuz biz şimdi...prostat oldum rüyamda ahahah ismim ahmetmiş bulgur yemişim ondan olmuş...2gün sonra ölecekmişim babamda doktormuş ama şimdiki halimleyim...yeni uyandım desem...gecem gündüz oldu artık....

kesin

2010-02-02T18:53:00.000+02:00

yönetmen olsaydım tim burton olurdum

yazar olsaydım da le guin

garip bir rüya daha

2010-02-02T18:36:00.000+02:00

niye sürekli saçma rüyalar görüyorum bilmiyorum ama bugün yine öyle bir rüya gördüm...Ben oturuyorum bilmediğim bir ev bilmediğim insanlar gürkan var bir tek diğerleri de benim akrabammış...ben uyanığım herkes oturduğu yerde uykuya dalmış ben bir şeyle uğraşıyorum ama neydi bilmiyorum şimdi...sonra teyzem mi halam mı bilmediğim kadın birden gözünü açıyor noldu diyorum hiç konuşmuyor....gidip camı açıyor...o anda farkediyorum sobadan zehirlenmişiz...zehirlenme hissini hatırlıyorum uyumak üzereyim yavaş yavaş nefesim daralıyor...sonra herkesi uyandırmaya çalışıyorum garip kadına senin sayende farkettik ölebilirdik diyorum...kadın boş boş bakıyor...hiç tepki vermiyor ama odadakileri ölü suratıyla dışarı çıkarıyor sanki her gün yaptığı bişeymiş gibi...gürkanın hala yarı baygın olduğunu farkediyorum uyansın diye bağırıyorum bak kurtulduk diyorum kalkmıyor ben de onu dışarı taşıyorum evet tek başıma onu kaldırıp dışarı götürüyorum...nasılsa kurtulduk o da uyanır diyorum...
salak bir rüyaydı...ama son zamanlarda haber izlemediğim için etkilenmedim birşeyden eminim..rüyalarımın etkisinde kalma sebebim de galiba her yaşadığımı çok canlı hissetmem...herkeste bu kadar oluyor mu bilmiyorum ama her gün rüyamı hatırlıyorum ve bütün gün o hislerimi tekrar yaşıyorum...niye rüyalarımı yazdığım bir bloga dönüştü burası bilemem...şimdilik bir şey yazmak istemediğimden olabilir.

2010-01-29T01:48:00.002+02:00

dont stop me now
şarkı var media player da birlikte seçemeyeceğimiz şarkılar...

yeni kitaplarım

2010-01-27T01:35:00.000+02:00

Bu kitapları 2liraya bizim okulun önünde bekleyen kitapçıdan aldım gerçekten iyi fotoğraflar var...İnternette çok dolaşsam da hala kitaplardan dergilerden ilham alıyorum...dokunmam gerekiyor sanki...her neyse...

baby its cold outside

2010-01-25T19:01:00.001+02:00

su saatimiz donmuş galiba...nasıl donmasın çok soğuk hava...sular akmıyor ama kar güzel yaptı heryeri...dışarıda olmayınca güzel tabii sonuçta dönüp yine sıcak yuvamıza geliyoruz....

2010-01-18T04:12:00.002+02:00

Follow my blog with bloglovin

ölüm rüyası

2010-01-17T19:47:00.001+02:00

geçen gün bir rüya gördüm.Bir yere gitmek için hazırlanıyorum galiba, yatağın kenarında duruyorum...grundy de orda duruyor. Sonra yavaşça yer kayıyor kendimi ve kediyi görüyorum.görüntüler kayıyor çok garip bir his ve mükemmel bir huzur...ölüyorum...ölüyor olduğumu fark ediyorum ve şöyle diyorum...vay be ölüyorum...ölmek böyle birşey...sonra birden aklıma bunu yazmak geliyor herkesin merak ettiği ölümü anlatmalıyım..kımıldayamıyorum ayaktayım masanın üstüne bakıyorum çok az zaman kaldığını biliyorum bir kağıt bulup yazmak için...sonra vazgeçiyorum nasılsa herkes birgün ölümü görecek deyip tadını çıkarmaya karar veriyorum...bir anda uzanıyor olduğumu görüyorum ve ölümü bekliyorum...sonra biraz zaman geçiyor...ölmüyorum...yine düşünüyorum galiba ölümü beklediğim için kendimi öldürecektim kalkıp devam edersem ölmeyeceğim diye...o andan sonra herşey karışıyor garipleşiyor insanlara ölümü yaşadığımı anlatamıyorum ama hayata farklı bakıyorum...garip ve etkileyici bir rüyaydı her gece gördüklerim gibi...

bugün

2010-01-13T19:47:00.002+02:00

tarihten ders almaya çalışıyorum ki htr sınavım iyi geçsin...
içimde bir sıkıntı var bugün nedense...yine bölündüm 919199 parçaya...dikiş makinamı kapatmak istemiyorum...fırçamı elimden bırakmak istemiyorum...tarihi okuyup öğrenmek istiyorum...film izlemek istiyorum...vs...vs...ve tahmin ettiğiniz gibi hiç birini yapmıyorum......

batıl inançlar var

2010-01-13T05:17:00.001+02:00

merdivenlerin altından geçmek uğursuzluk derler ama ben uyku felci diye bişi öğrendim o undefined flying objects belgeselinden ki bu da karabasanın aslında 3.şahıs olmadığını açıklar...bir sürü çanta dikiyorum ben...çantalarımı üstüste koyucam ve annemin dediği gibi çanta kayasından uçucam...şimdilik bu kadar çünkü uyumak isteyenler var...

zaman doğrusal değildir...

2010-01-12T17:37:00.001+02:00

apartman boşluğunda oturup kardan kadın eritmek ister miydim yeniden bilmiyorum. Nerden bileyim ki çocuktum mutfak karanlık olurdu. kocaman bir site bahçesi vardır hep çocuklar orda değildir ya da çocuklar çocuk değildir artık.İçimden en kısa öyküleri tekrarlıyorum sık sık...kısa öyküler kadar olsun ömrüm istiyorum...tekrarların bile anlam içerdiği...duvarında el izleri olan bir odam vardı benim...karanlıktı o oda...hep müzik çalardı hep müzik...büyülü diye attığımız anılar vardı...kafamızdan bile attığımız anılar...bozuk yemekler yerdik hep çünkü bozuk yemek yersen büyürdün...hangi öyküden çalınma bu sözler...yazdığım her şey çok anlamlı ama kimsenin gözü geçmişle geleceği aynı anda görecek kadar eğitimli değil...şimdiyi bile göremeyenler var...anlık hal hatır sormalar...kırık albüm kapakları...üstüne başka albümler çekilmiş kasetler...hep hayal dolu anılar...geçmişim için bile hayal kuruyorum ben...geçmişimi değiştirip kendimi hiç yapabiliyorum...uyumadan önce uçmayı öğreniyorum...ve rüyamda saklambaç oynayarak dünyayı değiştiriyorum...çay yapsa biri içsek...biri içsek ikiyi içmeye takatimiz kalmasa o kadar karışsa tat duyumuz yaratma arzumuza ve kısa öyküler yön verse anılarımıza...ne garip adamdır dali değil mi?

birgün

2010-01-11T14:54:00.001+02:00

Bir hikaye yazmaya karar vermiş yazar, bildiği pek bir şey de yokmuş.
Dünyanın her yerini dolaştım demek istermiş, dolaşmamış, ben çoookk kitap okudum demek istermiş, kitaplığında sadece iki kitabı varmış. Zaten bu yazar kendine nasıl yazarlık mesleğini seçtiğini de bilmezmiş.Soranlara yazar'ım diyormuş ama hayatında tek bir satır yazmamışmış.
Hikaye yazmak istiyormuş istemesine fakat hayal gücü de bir tahta kurusununki kadarmış.
Yine de kendini bir odaya kapatmış, sahip olduğu iki kitaptan birisini okumaya karar vermiş.Başkaları nasıl yazıyor ona bakıp kendi de başkalarını taklit edicekmiş aklı sıra.Fakat ne zaman okumaya yeltense uykusu geliyormuş zavallı adamın.
Yine böyle bir gün rüyasında bir saksağan görmüş.Aslında hayatında hiç saksağan görmemiş bu adam.Uyanınca bakarım diye düşünmüş rüyasında. Bir kuş dükkanına gidip bakacakmış rüyasında gördüğü kuşun ne olduğuna. Eğer siz de hiç görmediyseniz saksağanı, sizin için bir kıyak yapıp resmini koyuyorum.Sırf tembel olduğunuz için yapıyorum bunu.

Her neyse işte yazar rüyasında düşünüp dururken saksağan uçmuş gitmiş. Adam çok sinirlenmiş bu duruma. Ne cürretle bir selam bile vermeden gider, diye düşünmüş.Ama saksağan da onu bekleyemezmiş hani. Zamanı değerliymiş saksağanın rüyada olsa bile önemliymiş zaman. Yazar kendi kendine, saksağanı bulup intikamını alma planları yapmaya başlamış bu arada kapıyı çalan bir münasebetsiz tarafından da uyandırılmış malesef. Yazar iyice sinirlenmiş, kapıyı açtığında da kimse yokmuş üstelik kapıda. Hem saksağanı bulmalı hem de kapıyı çalıp kaçan arsızı yakalamalı diye düşünmüş.Sakın ne ahmak adammış bu yazar diye düşünmeyin. Bana sorarsanız adamın da kendine göre doğruları vardır elbet ama siz hikayenin sadece benim anlattığım kısmını okuyup üstüne düşünmeyeceğiniz için adamı hep ahmak sanacaksınız. Onun için şimdi hikayemi burda bitirmeye karar verdim.Başka bir zaman devam ederim bu arada belki sizde herkese bir değer biçmeden olanlar ve insanlar hakkında düşünmeye başlarsınız.
kendinize iyi bakın
sizi çok seven
dut gölgesi.